7 november 2014

Duitsland


100 jaar Maristen in Duitsland 1914 – 2014

In een volle kloosterkerk in Furth begon op 11 oktober de plechtige viering ter gelegenheid van het 100-jarig jubileum van de fraters in Duitsland. Daarna hieven de aanwezigen in de tuin van de school het glas op de jubilarissen. Aansluitend begon het officiële gedeelte in de aula, met afwisselend toespraken en muzikale uitvoeringen. Een feestelijk Beiers buffet, vergezeld van Beiers bier, sloot de geslaagde jubileumviering af.

Hier volgt een indruk van de toespraak van dhr Ulrich Haaf, directeur van de stichting van het bisdom Augsburg die Maristenscholen in Beieren heeft overgenomen.

Met hun scholen en internaten hebben de Maristen zich in de grote onderwijs- en schooltraditie van de Kerk gevoegd; in Frankrijk gebeurde dit in een tijd dat er, vooral in landelijke gebieden, nauwelijks aandacht was voor het schoolwezen en er ten gevolge van de Franse Revolutie veel verzet was tegen het christelijke geloof. Toch was het mogelijk scholen op te richten en in Marcellinus` tijd konden 48 scholen beginnen, benadrukte dhr Haaf. Verder meende hij dat door een religieuze congregatie geleide scholen leven vanuit de opdracht van de stichter, vanuit de spiritualiteit van de betreffende gemeenschap en niet ten laatste vanuit het charisma van de gemeenschap als geheel en dat van de leden ervan zelf.

Eén observatie vond dhr Haaf verontrustend: alle scholen staan namelijk voor de vraag hoe ze het van hen verwachte katholieke profiel kunnen realiseren in het concrete schoolleven. Daarbij kan men overwegen het katholieke element geheel af te leiden uit de verbondenheid met de vroegere religieuze congregatie. De sterfdag van de stichter vieren, het klooster bezoeken, iemand van de congregatie vragen een toespraak te houden, sociale acties ten gunste van de zending van de congregatie houden; het zijn allemaal belangrijke en nuttige manieren om ook de traditie van een school te laten voortbestaan, aldus dhr Haaf, die toevoegde: “Maar als je denkt dat je school daarmee voldoet aan het label « katholiek », heb je het mis.”

Terwijl menig ordeschool de wisselvalligheden van de geschiedenis als “eenzame strijder” moest zien te doorstaan, zei dhr Haaf ten slotte, ligt een groot voordeel van de scholen van een bisdom juist in hun verbondenheid. Samenwerkingsverbanden zijn gemakkelijker te realiseren en geven meer zekerheid. Geenszins geringer zijn echter de eisen aan elke school apart: een bisdom wil geen doublet van een staatsschool, maar een school die zich profileert als katholiek. Al het andere kan de staat net zo goed, zo niet beter. “Onze eigenheid moet zichtbaar en voelbaar zijn, natuurlijk in onze programma`s en betogen, maar allereerst in het dagelijkse schoolleven en tijdens elk lesuur. Zie hoe zij met elkaar omgaan, zouden de mensen over onze scholen moeten zeggen, hoe zij elkaar helpen als dat nodig is, hoe zij het smeulende vuurtje niet laten uitgaan.”

Het was de persoonlijke overtuiging van dhr Ulrich Haaf, na 20 jaar werk voor het katholieke schoolwezen, “dat onze scholen, of die nu in eigendom van een congregatie of het bisdom zijn, een onmisbaar element van het kerkelijke engagement op het vlak van onderwijs en opvoeding vormen. De grondwet kent ons bovendien het recht toe scholen te hebben of op te richten, en de staat steunt die met aanzienlijke subsidies. Het zou funest zijn deze mogelijkheid niet te benutten.”

  

               dhr Ulrich Haaf

 

Alle rechten voorbehouden © Maristen | Webdesign by: WEN Kunst Webdesign | Login